‘BPW TV aflevering 2. “Weiger de controleur zet een ander slot op je deur”. Moniek die antikraak woont via Carex in een pand van woningbouwcorporatie Nijestee beroept zich op haar huisvrede en privacyrechten en vervangt haar slot.
Wil je meedoen met de campagne “Weiger de controleur zet een ander slot op je deur” of wil je meer informatie kijk dan op www.bondprecairewoonvormen.nl

Is de maat vol betreft inspectierondes van een controleur van een anti-kraak bureau in jou woonruimte? Vind je dat je gewoon net als iedere andere bewoner recht hebt op privacy en huisvrede? Wacht dan niet langer, doe mee en:

“Weiger de controleur, zet een ander slot op je deur!”

En dan nog..,  de eerste 10 bewoners die een ander slot op hun deur zetten krijgen het nieuwe slot cadeau van de BPW!

Artikel 10 van de grondwet is gemaakt zodat iedere bewoner ongeacht of het nu een huurder, koper, antikraker of wat voor type bewoner dan ook is recht heeft op privacy. Dit houdt in dat jij zelf bepaalt hoe jij dingen binnen jouw persoonlijke levenssfeer organiseert. Als iemand jouw woning binnenkomt zonder jouw toestemming maakt die gene zich schuldig aan huisvredebreuk.

De regels die het antikraakbureau met een bewoner heeft opgesteld zijn dan ook niet geldig als jij je hier op beroept. Dat recht is er.  Je moet het alleen zelf activeren!

De BPW ondersteunt mensen die hun woonrechten zoals hun recht op privacy en huisvrede opeisen. Je kunt zelf je slot veranderen of met hulp van de BPW. Naast praktische ondersteuning kan de BPW jouw ook helpen met het bieden van juridische ondersteuning als het anti-kraakbureau rare stappen gaat nemen als jij jouw slot verandert. In de bijlage zit een standaardbrief die je op kan sturen naar het anti-kraakbureau om de situatie uit te leggen. Als je nog vragen of hulp nodig hebt hebt dan is de BPW uiteraard altijd te bereiken.

Weiger de controleur zet, een ander slot op je deur!

Standaardbrief: Huisvrede

De Bond Precaire Woonvormen, de specialist op het gebied van tijdelijke huisvesting, start op zaterdag 21 april de campagne ‘Weiger de controleur zet een ander slot op je deur’. Door heel Nederland zullen bewoners van verschillende antikraakbureaus hun voordeurslot vervangen door een eigen slot. Daarmee reclaimen ze hun recht op privacy en huisvrede dat geschonden wordt door het antikraakbureau.

(English version)

Antikraakbureaus schenden de privacy van hun bewoners. Hun controleurs stappen onrechtmatig de woonruimte van antikraakbewoners binnen. Antikraakbureaus denken bewoners te mogen controleren op hun leefgedrag en privéleven. ‘Doe je je afwas wel regelmatig? Koop eens een kast voor je kleren. Wie logeert er steeds bij jou?’ Regelmatig dreigt de controleur bij dit soort ‘huisbezoeken’ ook met huisuitzettingen of boetes. Huisvrede en privacy zijn fundamentele rechten, ook voor tijdelijke bewoners. Niemand mag die rechten afpakken. De Bond Precaire Woonvormen roept bewoners op in hun recht te gaan staan en de huisvredebreuk te stoppen:

Weiger de controleur, zet een ander slot op je deur!

Het recht op privacy is onder andere vastgelegd in art.10 van de Grondwet, het recht op huisvrede in art.12 van de Grondwet en art. 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) meldt het recht op eerbiediging van privé, familie- en gezinsleven. Het illegaal toegang verschaffen tot een woning wordt als huisvredebreuk aangemerkt in art. 138 van het Wetboek van Strafrecht.

Het schenden van privacy, huisvrede en privéleven door de structurele huisbezoeken van controleurs van antikraakbureaus, is daarom illegaal. De ‘toestemming’ voor controle-inspecties die antikraakbureaus contractueel afdwingen bij hun bewoners moet niet langer worden gedoogd.

Tien Privacy Schendingen

Wat dan wel?

De privaatrechtelijke bruikleenovereenkomst waar antikraakbureaus gebruik van maken, is bedoeld voor het uitlenen van goederen, niet voor het aangaan van contracten met betrekking tot wonen.

In de praktijk wordt de bruikleenovereenkomst door antikraakbureaus gebruikt om reguliere huurdersrechten en de bestaande regelingen rondom tijdelijke verhuur onder de Leegstandswet, te omzeilen. Zo is antikraak een uitholling van de rechten van huurders. De schending van privacy, huisvrede en privéleven in de antikraakbranche, is helaas slechts een onderdeel van de vele misstanden in die sector. Niet voor niets is er in het verleden bijzondere wetgeving opgesteld voor wonen en huurders.

Minister Spies van Binnenlandse Zaken zou in de eerste plaats de antikraakconstructie af moeten schaffen. Tevens zou zij er op moeten toezien dat de inzet van woonvormen met minder huurbescherming, tot een minimum wordt beperkt. Woningnood onder jongeren, urgent woningzoekenden en anderen met een kwetsbare positie op de woningmarkt, kan alleen een oplossing vinden in voldoende betaalbare huisvesting. De overheid zou antikraak niet als oplossing voor die groepen mogen omarmen. De uitbesteding van het beheer van vastgoed, door marktpartijen, corporaties en overheden aan antikraakbureaus en de daarbij gepaard gaande omzeiling van wettelijke regelgeving omtrent huren en wonen dient dan ook te stoppen.

Wat is de Bond Precaire Woonvormen?

De Bond Precaire Woonvormen (BPW) is een onafhankelijke organisatie van specialisten op het gebied van tijdelijk huisvesting. De BPW is sinds 2010 specifiek bezig voor de precaire (tijdelijke) groepen op de woningmarkt. De BPW is ontstaan in reactie op de trend dat er steeds meer flexibele woonvormen ontstaan als gevolg van behoeftes aan de aanbodkant van wonen (de verhuurders en vastgoedondernemers). Tegelijkertijd neemt de vraag naar permanente woningen niet af, noch zijn de behoeftes aan de vraagzijde van wonen structureel veranderd. Uiteindelijk zoekt iedereen een permanent, fijn en veilig thuis. Momenteel is de BPW vooral bezig met het aanpakken van de misstanden in de antikraaksector. De BPW is o.a. actief met het ondersteunen van bewoners die ten onrechte op straat dreigen te worden gezet door hun antikraakbureau. Via internet weten antikraakbewoners ons goed te vinden en krijgen wij talloze hulpvragen binnen.

Preview van het actiemateriaal.

Flyer

Poster

Sticker

Gabrielle haar contract werd door anti-kraakbureau Alvast opgezegd omdat een controleur tijdens een inspectie een sporttas in de gang en wat kruimels op de vloer had gezien. Alvast stelde daarbij ook dat woningbouwcorporatie Rochdale de woning terug wilde hebben.

Gabrielle belde naar Rochdale om te vragen hoe dit nu allemaal zit. Dit resulteerde in nog meer tumult vanuit Alvast omdat het als bewoner blijkbaar zeer onwenselijk is in contact te treden met de eigenaar van de woning.

Ondertussen was Gabrielle er bij Rochdale achter gekomen dat die de woning helemaal niet terug hoefde te hebben.

Met hulp van een advocaat confronteerde Gabrielle Alvast met deze informatie. Het anti-kraakbureau stelde toen “als Gabrielle alsnog toegeeft fout te hebben gehandeld kan ze alsnog in de woning blijven”. Ook moest ze een nieuw contract onderteken waarin stond dat ze nooit meer contact zou mogen opnemen met de pandeigenaar. Op advies van de BPW en haar advocaat gaf Gabrielle niets toe en tekende ze niets.

Twee maanden later krijgt Gabrielle alsnog een waarschuwingsbrief van Alvast met een boete van 25 euro opgestuurd vanwege de sportspullen en broodkruimels. En de onaangekondigde inspecties van de Alvast controleur gaan gewoon door. Toen Gabrielle een keer onder de douche vandaan stapte en bijna oog in oog met de Alvast controleur stond was de maat meer dan vol. Onder de leus ‘Weiger de controleur, zet een ander slot op je deur!’ zette Gabrielle met hulp van de BPW en de Huurdersvereniging Oost een ander slot op haar voordeur.

De twee bovenburen van Gabrielle hebben ook een opzegging op de deurmat gekregen, ook met de reden dat het pand niet “netjes” zou zijn. Deze bewoners hebben zich wel op straat laten jagen door Alvast, ondertussen wonen daar weer nieuwe antikraak bewoners via Alvast. De vraag is op wat voor manier en hoe lang.

Voorbeeld 1 “Ik had een dagje vrij en lag tegen het eind van de ochtend in bed, met mijn vriend. Wij hadden seks met elkaar en omdat het zomer was lagen we niet onder de dekens. Ineens uit het niets zwaait de deur open en staan er twee controleurs in de kamer en kijken onbeschaamd naar ons. Ik heb ze zelf de kamer uit moeten sturen.”

Voorbeeld 2 “Verder werd het grote pand, zonder dat het aangegeven werd, ineens ook verhuurd aan polen / chinezen. Dus vreemde mensen in huis. Ik schrok me rot toen er ineens vreemde mannen in het pand liepen. Verder werden er geen sloten opgehangen of iets. Gewoon een ‘zoek het maar uit’-kwestie”.

Voorbeeld 3 “Ook heb ik het idee dat de controles zeer subjectief zijn. De ene controleur let op hele andere dingen dan de andere. Bij de een gaat het er vooral om dat hij geen joints op tafel ziet liggen, de ander gaat haast de kruimels op je vloer lopen tellen. Of wanneer ze niets kunnen vinden, gaan ze je vertellen dat er enkele kledingstukken op de grond liggen die moeten worden opgeruimd. Wanneer je 23 bent en op jezelf woont zit je gewoon niet meer op dergelijke betutteling te wachten. “

Voorbeeld 4 “Mocht geen eigen slot op deur zetten en zorgen dat het huis en tuin in netjes bleef. Dit zodat de antikraakorganisatie ieder gewenst moment zou kunnen komen controleren of het huis in orde (netjes) zou zijn en of wij geen onderverhuurders in huis zouden nemen.
Diverse malen is zijn er vreemde medewerkers van de Ad-Hoc organisatie onverwachts en zonder toestemming ons huis binnengedrongen. Wij voelde ons vreselijk in onze privacy betreden en geschonden. Wij werden bang ieder moment te worden bezocht door vreemden en dit gaf een constante stress waardoor mijn vriendin meerdere male overspannen is geweest.”

Voorbeeld 5 “Verder kwam de eigenaar van het pand regelmatig met vele medewerkers onaangekondigd over de vloer, liet daarbij de buitendeuren openstaan. Aangezien we geen sloten op de deuren mochten aanbrengen, werden we in onze privacy geschonden (regelmatig wildvreemde mensen aan mijn bed) en was mijn inboedel niet verzekerd.”

Voorbeeld 6 “Ook vind ik de onaangekondigde pandcontroles heel vervelend. Ik weet ook dat als ik er iets over ga zeggen, ze gaan dreigen met het stopzetten van de bruikleenovereenkomst en dat ik dan weer binnen twee weken moet verhuizen.”

Voorbeeld 7 “Ze zijn een keer echt heel gemeen geweest bij een huiscontrole. Ze stonden ons een half uur lang in de grond te trappen met gemene opmerkingen, bedreigingen waren het haast. Om de kleinste dingen geven ze ‘officiële waarschuwingen’. Hierdoor hebben we pas onze laatste waarschuwing gekregen, als ze dus 1 ding niet aanstaat kunnen we binnen twee weken op straat staan.”

Voorbeeld 8 “De kamerdeuren mochten niet op slot. Over een periode van enkele maande kwam er bijna dagelijks de makelaar met potentiële kopers kijken. Deze mensen klopten niet op de deur, ze stelden zich niet voor, zeiden niet gedag. Ze negeerden me gewoon, liepen door mijn kamer, maakte opmerkingen, en wandelden er weer uit. Van Zwerfkei had ik de instructie gekregen om mijn kamer onmiddellijk te verlaten als de makelaar kwam kijken en meestal deed ik dat ook. Anders was het gewoon te onprettig.”

Voorbeeld 9 “Maandelijks, vaak is de frequentie veel groter, wordt er gecontroleerd. Deze controles zijn behoorlijk ingrijpend in het leven en zorgen voor constante spanning in het bestaan. Immers, wanneer iets niet goed is, kun je hiervoor een waarschuwing ontvangen. Bij twee waarschuwingen sta je op straat. Uiteraard kijken bewoners dan wel uit wat ze doen. Tegenspreken doe je dan liever ook niet. Regelmatig komen er nieuwe controleurs over de vloer. Terwijl de een vind dat het netjes is, krijg je in een gelijkwaardige situatie een waarschuwing van een ander. Je weet dus niet wat je kunt verwachten. Zo is dat ook bij het moment van de controles. Toegegeven, de week waarin die plaatsvind wordt aangegeven, maar is dat nu op maandag of op vrijdag? Bovendien wordt er ook niet altijd aan deze stilzwijgende afspraak gehouden. Bij mij zijn ze ook wel eens een week eerder of later langsgekomen. De spanning die je ervaart tijdens die controleweek is dan ook behoorlijk.”

Voorbeeld 10 “Hoewel je weet dat er maandelijks of vaker onaangekondigd gecontroleerd wordt, is het toch iets waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Na enige tijd veranderde mijn gedrag dusdanig dat ik eigenlijk bij alles wat ik deed bedacht hoe er op gereageerd zou worden als er een controleur binnen zou stappen. Kan ik dit even laten liggen en het morgen opruimen? Wat is mijn reactie als ze hier en daar over gaan klagen? Je gaat je er onbewust constant mee bezig houden.
Daar kun je tegenover zetten dat je je natuurlijk nergens zorgen over hoeft te maken als je niets te verbergen hebt, maar dat is mijns inziens geen geldig argument. Het is simpelweg een inbreuk op privacy als iemand te allen tijde toegang heeft tot je woonruimte. Ook als je niets te verbergen hebt is dat een bezwaar. Meer dan eens is het voorgekomen dat er s’ ochtends terwijl ik nog in bed lag ineens een controleur naast mijn bed stond. Ze schijnen dan ook niet erg bekend te zijn met het concept kloppen. Een kort klopje en ze openen de deur zonder op antwoord te wachten. Maar ook als je niet aanwezig bent is het idee dat er iemand zo je kamer kan binnenwandelen zeer onprettig.”

Anti-squat agencies violate the privacy of their residents. Their inspectors enter the homes of the tenants unlawfully. Anti-squat agencies think they are allowed to check on the lifestyle and private life of their tenants.

“Do you wash the dishes regularly? Why don’t you buy a closet for your clothes? Who is this person that’s always sleeping over? ” Regularly the inspector threatens with eviction or fines during these ‘home visits’. Domestic Peace and Privacy are fundamental rights, also for temporary residents. Nobody can take away those rights! The Bond Precaire Woonvormen calls on residents to stand up and stop this trespassing: “Inspections no more, change the locks on your door!’

The right to privacy is enshrined in Art.10 of the Dutch Constitution, the right to domestic peace. In Art.12 of the Constitution and Art. 8 of the European Convention on Human Rights (ECHR) which announced that every person is entitled to respect of personal life. Illegal access to a dwelling is regarded as trespassing in art. 138 of the Penal Code.

The violation of privacy, peace and personal life, done by structural home visits of the inspectors of anti-squat agencies, is therefore illegal. The “permission” for inspections that is forced upon residents by contract should no longer be tolerated.

What then?
The temporary use loan agreement under private law which anti-squatting agencies use, is intended for the loan of goods, not for establishing contracts concerning housing. These temporary use loan agreements are used by anti-squatting agencies to circumvent regular tenants rights and the existing arrangements for
temporary rent. This way anti-squat agencies are tearing down tenancy rights. Unfortunately the violation of privacy and domestic peace in the anti-squat industry, is just a small part of the many wrongs and structural violation of tenancy rights in that sector. There is a good reason for the special legislation that was drafted for housing and tenants.

Minister Spies of Internal Affairs should prohibit the anti-squat construction. Also she would have to make sure that the use of living forms with less security of tenure is used to it’s minimum. Housing shortage among young people, urgent house seekers and others in a vulnerable position in the housing market, only find a solution in sufficient affordable housing. The government should not see and use
anti-squatting as a solution for those groups. The outsourcing of property management by market participants, housing corporations and local councils to anti-squat agencies to get around legal regulations on renting should therefore be stopped.

What is the Bond Precaire Woonvormen?
The Bond Precaire Woonvormen (BPW) is an independent organization of specialists in temporary housing. The BPW is working since 2010 specifically for the precarious (temporary) groups in housing. The BPW was created in response to the trend that more and more flexible forms of housing where being created from the supply side of housing (the landlords and property companies). At the same time, demand for permanent
homes has not been diminished, nor has there been a structural change in the needs. Eventually everyone is looking for a permanent, pleasant and safe home. Currently, the BPW is mainly concerned with tackling the abuses in the anti-squat industry. The BPW gives for instance active support to residents who are being evicted by anti-squatting agency for unreasonable reasons: such as getting a baby or not doing your dishes. Through Internet anti-squatting residents know well how to find us and we get numerous requests for help.

De Bond Precaire Woonvormen (BPW) is opgericht om de woonrechten van antikraakbewoners op te eisen en die van andere ‘flexbewoners’ te waarborgen. De BPW is dé specialist op het terrein van onvoorspelbaar wonen en informeert en adviseert actief over de risicovolle kanten van antikraak en andere precaire woonvormen. Ook biedt de Bond juridische back-up, zowel inhoudelijk, moreel als financieel, voor flexbewoners die voor hun rechten op willen komen.

Voorbeeld: Een jonge vrouw vindt twee controleurs van het antikraakbureau in haar woonkamer als zij thuis komt. Ze zitten op haar bank en eten koekjes uit haar koektrommel. Ze is woest en omdat ze wil dat het nooit meer gebeurt, zet ze een ander slot op haar voordeur “Als het antikraakbureau langs wil komen, moeten ze maar een afspraak met me maken”, vindt zij. Het anti-kraakbureau legt haar hiervoor een boete op. Omdat ze weigert een kopie van de nieuwe sleutel in te leveren, zegt het anti-kraakbureau het contract op.

Nog een voorbeeld: Een man meldt acht keer bij het antikraakbureau dat de CV ketel in zijn woning al weken kapot is. Na dit meerdere keren gemeld te hebben heeft het antikraakbureau nog steeds niets gedaan om de CV ketel te repareren, het is de man wel verboden dit zelf te doen. Inmiddels is de winter begonnen en de man schrijft nog een mail aan het antikraakbureau dat ze “nu eens op moeten schieten” met de reparatie. Daarop reageert het antikraakbureau met een waarschuwing en zegt dat als hij nog één keer zo’n toon aanslaat, ze zijn contract zullen ontbinden.

Met dit soort verhalen kloppen mensen bij de BPW aan. Ze willen zich niet zomaar laten intimideren of ontruimen door het antikraakbedrijf maar weten vaak niet wat hun rechten zijn en hoe met de situatie om te gaan. In de praktijk geeft de BPW dan informatie en advies over de rechten die antikraak bewoners hebben. Ook denkt de Bond mee over hoe nu precies met de situatie aan de slag te gaan. Vaak is dit al een hele geruststelling voor bewoners en voelen ze zich gesterkt om voor hun rechten op te komen. De ervaring leert dat deze bewonersondersteuning heel effectief is.

Omdat er steeds meer van dit soort situaties en signalen de kop op steken is de BPW op zoek naar mensen die zich vrijwillig in willen zetten als bewonersondersteuner. Wanneer zich een situatie voordoet krijg je een telefoontje met de vraag of je tijd hebt om die persoon te ondersteunen. Uitgangspunt van de BPW is dat bewoners dat zoveel mogelijk zelf doen. De ondersteuner is er voor een inhoudelijke en morele steun in de rug.

Juridische kennis van het huur- en woonrecht is wel belangrijk. Mocht dat nodig zijn dan kan de Bond je daarin bijscholen. Interesse in en/of ervaring met opkomen voor bewonersbelangen en vakbondswerk is noodzakelijk. Bewonersondersteuning bij de BPW is een heel bijzondere vorm van vrijwilligerswerk waarbij mensen op een directe manier worden geholpen. Voor iedereen met motivatie is dit een uitgelezen kans om je skills als beginnend opbouwwerker of jurist te ontwikkelen.

Heb je interesse en/of wil je meer weten, neem dan contact op met de BPW of bel: 06 – 47686543 (Abel Heijkamp).

Vorige week vrijdag 25 februari organiseerde de bewonerscommissie Platanenweg en Olmenweg samen met Huurdersvereniging Oost een protestmars naar het hoofdkantoor van Stadgenoot om een petitie en een Zwartboek Maatwerk te overhandigen aan de corporatie.

Stadgenoot wil campuscontracten

Stadgenoot is nog steeds vastbesloten om de 90 antikraakbewoners in de Parooldriehoek op basis van hun in de maag gesplitste antikraak contracten (met Antikraak BV) op straat te zetten. Dit om vervolgens studenten te kunnen huisvesten op basis van (alweer tijdelijke) campuscontracten. Studentenvakbond ASVA heeft, ter ondersteuning van de zittende bewoners, studenten opgeroepen niet te reageren op de woningen in de Parooldriehoek. De Bond Precaire Woonvormen heeft de bewonerscommissie Platanenweg Olmenweg op hun verzoek geadviseerd over de mogelijkheden van juridische stappen.

Maatwerk

Onder druk van het protest van de bewoners, de media-aandacht voor deze zaak en vragen van gemeenteraadsleden, heeft Stadgenoot uiteindelijk ‘maatwerk’ beloofd aan de antikraakbewoners. Die stellen dat de enige echt passende oplossing is: de bewoners te laten zitten tot aan de sloop, zoals Stadgenoot indertijd beloofde. Het maatwerk dat Stadgenoot echter aanbiedt bestaat vooralsnog uit hulp bij het inschrijven in WoningNet en sporadisch aanbieden van andere tijdelijke woonruimte. Het gezin dat op 4 maart zijn huis uit moest, kreeg op 3 maart van Stadgenoot in het kader van maatwerk een eerste woning aangeboden; het betrof een tijdelijke woning (voor 6 maanden) die vol schimmel zat en een buurvrouw bleek te hebben die direct liet weten ‘geen kinderen en buitenlanders te accepteren’. Het jonge gezin heeft deze woning geweigerd.
Lees meer achtergronden van de Parooldriehoek.
Bekijk videoverslag van de protestmars naar het hoofdkantoor van Stadgenoot op 25 februari (door Abel Heijkamp)”
http://bondprecairewoonvormen.nl/?p=67

Read More…]]> Door jaren van uitstel van herstructurering in de Parooldriehoek in Amsterdam Oost, zijn vijf flats met sociale huurwoningen inmiddels tien jaar aan de reguliere verhuur onttrokken. Woningcorporatie Stadgenoot wil nu zo’n 90 antikrakers, die er eerst onder tijdelijke huurcontracten woonden, uitzetten om plaats te maken voor studenten. De antikraakbewoners, onder wie enkele gezinnen, weigeren zomaar te vertrekken omdat de woningen de komende vijf jaar niet gesloopt zullen worden. De Amsterdamse studentenvereniging ASVA roept studenten op om niet te reageren op de aangeboden woningen in de Parooldriehoek.

Lees hier de rest van het artikel op woonbond.nl

Woonbonbrief aan verhuurders, Boycot antikraak

Op het moment dat hij de woning betrok werd hem door andere buurtbewoners duidelijk gemaakt, dat zijn onderburen snel geneigd waren tot klagen, en vijandig stonden tegenover tijdelijke bewoners. Dit werd helaas al snel bevestigd. Alhoewel de bewoner tapijt in de woning heeft aangelegd en zelfs niet beschikt over een radio, of iets anders dat muziek of lawaai zou kunnen maken, werd er geklaagd over geluidsoverlast.

Een tweede reden tot klagen diende zich aan toen de bewoner op een avond thuiskwam met een aantal vrienden, kwam hij de buren tegen en vertelde dat deze vrienden voor een paar dagen zouden blijven logeren.

Dit was voor de buren aanleiding om direct Ymere te bellen. Ymere heeft vervolgens onaangekondigd een inspectie in de woning verricht. Behalve dat dit uiteraard een duidelijke schending van zijn privacy was, was deze onaangekondigde inspectie zelfs in strijd met de in de ‘gebruiksovereenkomst’ opgenomen bepalingen. Bij de inspectie trof men de vrienden van de bewoner aan.

Enkele dagen hierna werd de bewoner per brief een directe opzegging van zijn contract aangezegd, met als reden voor opzegging ‘voortdurende ernstige overlast’. Bij telefonische navraag door een Nederlandse vriendin van de bewoner (die zelf niet van Nederlandse afkomst is), werd echter verwezen naar zijn buitenlandse afkomst, de aanwezigheid van zijn vrienden in de woning, en werd de suggestie gewekt dat hij zijn woning onderverhuurde.

Hierop heeft de bewoner de BPW weten te vinden. In samenspraak met de bewoner is de zaak onderzocht en is een brief opgesteld aan Ymere, waarin de onredelijkheid van de opzegging werd aangekaart.

Ymere bleek naar aanleiding hiervan bereid tot dialoog en is in gesprek gegaan met de bewoner. In het eerste gesprek werd nog ontkend dat men een inspectie had verricht (op mysterieuze wijze had men van ‘bouwvakkers’ vernomen dat de bewoner logees had). Daarnaast werd de bewoner verweten dat hij naar de BPW was gestapt.

De bewoner is blijven volharden in de door ons aangereikte argumenten en bij het tweede gesprek is Ymere toch zo wijs geweest om zelf nader onderzoek te verrichten. Hieruit bleek dat de klachten van de onderburen – alswel de ideeen van Ymere zelf – ongefundeerd waren, en heeft men de opzegging ingetrokken.

Het volledige artikel op nos.nl

Morgen wordt de Wet Kraken en Leegstand van kracht. Naast het strafbaar stellen van kraken beoogt deze wet ook leegstand aan te pakken. Het voorgestelde instrumentarium is hiervoor helaas te vrijblijvend. Gemeenten mogen zelf bepalen of er een leegstandsbeleid wordt gevoerd en of er een leegstandsregister wordt bijgehouden. De gemeenten hebben hiervoor te weinig capaciteit en te weinig financiële middelen. Een verdere uitbesteding van deze taak aan antikraakbureaus is dus te verwachten.

Sinds circa 1980 zijn antikraakbureaus in Nederland actief. Zij functioneren in een wettelijk vacuüm. Bewoners tekenen geen (tijdelijk) huurcontract maar een bruikleenovereenkomst, waardoor ze geen aanspraak kunnen maken op huurbescherming. Om risico’s voor pandeigenaren uit te sluiten, zijn in deze overeenkomsten tal van verregaande beperkingen, verboden en verplichtingen met betrekking tot het gebruik van het pand opgenomen.
Zo mogen antikrakers vaak niet over het bewuste pand spreken met de pers of de eigenaar, worden anti-krakers bij het krijgen van kinderen op straat gezet, en wordt hun het recht ontzegd om bezwaar te maken in procedures die hun woonruimte aangaan. Anderzijds heeft de eigenaar of het antikraakbureau niet de verplichting om ook maar iets te doen aan onderhoud. Het contract kan zonder opgaaf van redenen worden beëindigd.

De niet gespecificeerde ‘bruikleenvergoedingen’ lopen op tot 200 euro per persoon per maand, exclusief kosten voor nutsbedrijven. Volgens huurrechtdeskundigen en blijkens jurisprudentie moeten deze betalingen – naast de verplichte corveewerkzaamheden – als huur worden aangemerkt. Antikraakbureaus, met de bruikleenovereenkomst in de hand, benadrukken tegenover hun bewoners steeds dat er geen sprake kan zijn van huurdersrechten. Bewoners zijn bovendien, gezien hun precaire woonsituatie, vaak bang om te klagen.

Het door de sector zelf ontwikkelde keurmerk leegstandsbeheer garandeert geenszins een verbetering van de bestaande situatie maar normaliseert vooral de huidige praktijk. Blijkens inventariserend onderzoek is in de gebruikte overeenkomsten nog steeds sprake van ruim 50 bepalingen die in reguliere en tijdelijke huurcontracten niet opgenomen mogen worden.

De wetgever heeft met de privaatrechtelijke bruikleenovereenkomst nooit het huidige wijdverbreide systeem van anti-kraak willen creëren. Het is dan ook niet verstandig om te gaan sleutelen aan antikraakovereenkomsten, die de bewoners van essentiële rechten uitsluit.

In het algemeen is het normale huurcontract voor onbepaalde tijd met goede rechtsbescherming te prefereren. Waar echter normale verhuur om gegronde redenen niet mogelijk is kan tijdelijke verhuur in duidelijk omschreven situaties uitkomst bieden. Hiervoor bestaan al wettelijke mogelijkheden bij gemeentelijke sloopwoningen en verhuur in het kader van de Leegstandwet (bij moeilijk verkoopbare koopwoningen en woningen waarvoor sloopplannen bestaan). Op die manier kunnen grondrechten worden gegarandeerd en zijn de rechten en plichten van zowel huurder als verhuurder adequaat geregeld.

De auteurs zijn respectievelijk woordvoerder Bond Precaire Woonvormen, directeur Nederlandse Woonbond en emeritus hoogleraar Volkshuisvesting aan de TU Delft. Volgens hen moeten antikraakbureaus hun cliënten geen gebruiksovereenkomsten maar tijdelijke huurcontracten aanbieden. De omzeiling van het huurrecht leidt tot tal van misstanden.

Klik op de afbeelding voor een grotere versie.

Grijp dan nu je kans om er iets aan te doen!

Lees verder.

De oplossing van het aanbodstekort op de woningmarkt is niet het beknibbelen op woonrechten van bewoners maar het bouwen of anderszins realiseren van meer woningen. Voor jongeren bijvoorbeeld. De overheid moet nu werk gaan maken van een structurele hervorming van de verziekte woningmarkt op basis van het gegeven dat iedereen het recht heeft op een fatsoenlijk en betaalbaar dak boven het hoofd.

Uiteraard vinden wij ook dat leegstaande gebouwen dienen te worden bewoond of gebruikt. Standaard dient dit te gebeuren via een normaal huurcontract met goede rechtsbescherming. Daar waar dit niet mogelijk is, bijvoorbeeld bij renovatie of sloop, moet men gebruik maken van tijdelijke verhuur onder de leegstandswet. Dit is een wettelijk ontworpen regeling om met leegstand om te gaan. De overheid zou erop moeten toezien dat deze regeling wordt gehandhaafd en niet wordt omzeild door middel van antikraak.

Met tijdelijke verhuur onder de leegstandwet zijn bewoners verzekerd van een minimale woonduur van 6 maanden en een opzegtermijn van 3 maanden (in plaats van twee weken bij antikraak). Ook kunnen er geen onredelijke bepalingen in de contracten worden opgenomen zoals wel gebruikelijk is bij antikraak.

Luister het interview bij Goede Morgen Nederland op KRO radio.

Ga naar de pagina van de KRO.

door Gerard Reijn – Volkskrant – 24-07-2010

Den Bosch – Vijf jaar en drie maanden woonde Co antikraak in Den Bosch. Een behoorlijke meevaller want antikraakbedrijf Ad Hoc had gezegd dat het waarschijnlijk maar voor een jaar was. Maar uiteindelijk kwam dan toch het moment waar elke antikraker op kan wachten: de eigenaar wilde met de woning aan de slag, en Ad Hoc verzocht hem te vertrekken. Co weigerde. ‘Ik zei: ik heb jarenlang tegen de 400 euro betaald inclusief gas en water. Ik beschouw dat als huur. Dus zou ik huurbescherming moeten hebben.’

Een rechtszaak dreigde, maar Ad Hoc verleidde hem met een andere woning. Met een veel lagere huur (officieel: bruikleenvergoeding) van 240 euro inclusief gas en licht. Co toonde zich meegaand en verhuisde. Maar al na een paar maanden kwam Ad Hoc weer met die gevreesde mededeling: je moet eruit. En nu had hij niet meer dat sterke argument van jarenlang ‘huur’ betalen. Opzegtermijn, gebruikelijk in de wereld van de antikraak: twee weken.‘Sindsdien lig ik in een slaapzak in het park’, zegt Co. Met zijn 42 jaar en met een zware hartaandoening. Een nieuwe woning kreeg hij niet van Ad Hoc, want, zegt Co: ‘Die hebben liever een paar studenten. Ze stoppen twee of drie studenten in een woning, en dan krijgen ze van elk 150 euro.’

Pogingen om via de gemeente aan een woning te komen strandden ook, en nu is hij dus dakloos. En woedend. Daarom wil hij het verhaal in de krant hebben, maar niet met zijn echte naam, want nu hij dakloos is, moet hij gaan sjoemelen met adressen om nog aan zijn uitkering te komen.

Met ingang van 1 oktober is kraken verboden. Daarmee lijkt het verschijnsel antikraak overbodig te zijn geworden, maar het tegendeel lijkt het geval. Justitie heeft al laten weten niet bij elke kraakactie tot ontruiming over te gaan (‘we ontruimen niet voor leegstand’) en bovendien krijgen gemeenten de plicht op te treden tegen leegstand.

Er wordt veel geklaagd over antikraakbedrijven. Acht bedrijven hebben zich aaneengesloten in de branchevereniging VLBN en hebben het initiatief genomen tot het opstellen van een keurmerk. Maar ook over deze acht zijn veel klachten.

In Den Bosch lijkt de antikraakmarkt grotendeels in handen van Ad Hoc Beheer, een van de acht. De twee woningbouwverenigingen in de stad, Zayaz en Brabant Wonen, zijn er klant. Enkele honderden woningen die moeten worden gesloopt of opgeknapt, zijn in gebruik gegeven bij het antikraakbedrijf, dat werd gekozen omdat het bonafide zou zijn.

Carlijne heeft daar niet veel van gemerkt. Ze moest twee weken geleden haar huis uit. Ze heeft nu een gewone huurwoning bemachtigd, maar wil toch niet met haar eigen naam in de krant omdat ze nog steeds bang is voor Ad Hoc: ze heeft haar borgsom nog niet terug.

Geen goed woord heeft ze over voor het antikraakbedrijf. Toen ze drie jaar geleden de sleutel van haar sloopwoning kreeg, zei de medewerker van Ad Hoc: ‘Nu is alles jouw verantwoordelijkheid. In het schuurtje ligt allemaal troep van de vorige bewoner, dat moet jij binnen twee weken netjes opruimen.’

Maar het ergste was het gebrek aan privacy. Medewerkers van Ad Hoc hadden elk moment toegang tot haar woning, ook als ze er niet was. En er waren de raarste verboden. Zo mocht ze niet praten met de pers of met de eigenaar van het pand. Feesten geven mocht niet, logees maximaal drie dagen. En ze mocht niet zonder toestemming op vakantie.

Veel ongemak, maar toch wel tegen lage kosten? Carlijne rekent voor: bij Ad Hoc betaalde ze 135 euro plus 90 euro voor gas, licht en water. Nu huurt ze bij een woningbouwvereniging voor 310 euro, krijgt ze 100 euro huursubsidie en betaalt ongeveer 50 euro aan gas en licht. ‘Ik betaal nu 45 euro meer voor een veel betere woning zonder kerels van Ad Hoc die in en uit kunnen lopen. En ik heb een huurcontract van nog maar één velletje. Bij Ad Hoc had ik tien velletjes met verbodsbepalingen.’

Een woordvoerder van Ad Hoc ontkent dat bewoners niet met de pers mogen praten. ‘Maar ze moeten wel even toestemming vragen, dan kunnen wij ze bijstaan in hun perscontacten.’ En dat van al die onnodige inspecties, dat klopt ook niet. ‘Die zijn bedoeld voor de veiligheid en het welzijn van bewoners. Wij controleren de staat waarin panden zich bevinden.’

Dat de bewoners worden overvallen door onaangekondigde bezoeken is volgens Ad Hoc ook niet waar. ‘Onze mensen zijn herkenbaar aan hun kleding. Ze bellen aan of kloppen, daar is een heel protocol voor.’ Volgens hem is Ad Hoc ‘een zeer servicegerichte organisatie’, die van de bewoners het rapportcijfer 8,5 heeft gekregen. ‘Dus gefeliciteerd dat u een paar ontevreden mensen heeft kunnen vinden.’

Ook directeur Bas Maassen van woningbouwcorporatie Zayaz is verbaasd over de klachten van bewoners. ‘Wij krijgen nooit klachten’, zegt hij. Volgens hem moet Ad Hoc er op toezien dat bewoners geen overlast geven, ‘maar dat betekent natuurlijk niet dat ze geen feestje mogen geven.’ En: ‘Er kan geen sprake van zijn dat vertegenwoordigers van Ad Hoc onaangekondigd een woning binnengaan. Als dat gebeurt, is dat in strijd met ons contract met Ad Hoc.’

Bij Ad Hoc had ik wel tien velletjes met verbodsbepalingen.

Ik mocht geen feesten geven en niet zomaar op vakantie gaan.

Lees hier het gehele artikel.

Het kost Abel Heijkamp weinig moeite misstanden op te sommen in de antikraakbranche. Wie antikraak woont, moet altijd controleurs van de antikraakbedrijven in zijn woning toelaten. De bewoner kan vrijwel op staande voet de woning worden uitgezet. Voor de belabberde kwaliteit moet een veel te hoge ‘bruikleenvergoeding’ worden betaald. Bewoners mogen niet altijd logees ontvangen. Ze mogen geen bezwaar aantekenen tegen bouw- of bestemmingsplannen; moeten een boete betalen als blijkt dat ze de afwas niet snel genoeg hebben gedaan en krijgen soms een spreekverbod met de pers.

Lees hier het volledige artikel.